Het is even geleden dat er een bruiloftsverhaal verscheen op mijn blog. (Aanmelden kan nog altijd!) Hoe leuk is het dat collega-blogger Mahwish me haar trouwverhaal heeft gestuurd. Mahwish is zelf van Pakistaanse afkomst en haar man is Marokkaans. Deze mooie mix zorgde voor een bijzondere trouwdag!

Mahwish: ‘Het is inmiddels bijna tien jaar geleden dat ik trouwde. Wij hebben een interculturele relatie en dit was ook goed terug te zien tijdens onze bruiloft. Ik ben zelf Pakistaans en mijn man is Marokkaans. Dat beloofde een bijzondere dag te worden!’

Twee culturen mengen op één dag

‘Zowel de Pakistaanse cultuur als de Marokkaanse cultuur kennen hun eigen gewoontes. Het leek ons leuk om dit terug te laten komen op onze bruiloft. Mét een vleugje Nederlands! Je kunt dan denken aan onze outfits, de catering, de tradities en de muziek. Het wettelijk huwelijk in het stadhuis hebben we pas jaren later gedaan, hierover kun je lezen in het volgende artikel: mijn officiële huwelijk in het stadhuis

Meerdere feestdagen

‘In Pakistan kennen wij de gewoonte om drie dagen te feesten. In Marokko vieren zij ook meerdere dagen de bruiloft. Wij kozen ervoor om het te beperken tot twee dagen: het henna feest en de bruiloft. Op de henna avond worden alleen de mensen uitgenodigd die dichtbij je staan. Er wordt dan gedanst, gezongen en de handen van de bruid worden versierd met henna. We hadden ongeveer 100 – 150 gasten. Op de tweede dag werden er meer mensen uitgenodigd. In totaal hadden we rond de 400 man.’

De outfits

‘In de Pakistaanse cultuur draagt de bruid één outfit diet is bewerkt met steentjes en kralen. In de Marokkaanse cultuur draagt de bruid meerdere outfits. Uiteindelijk heb ik drie outfits aangehad: een witte (westerse) bruidsjurk, een zeegroene Pakistaanse outfit en een roze/gouden Marokkaanse jurk.’

Pakistaans Marokkaanse bruiloft bregblogt.nl mammiemammie.nl Tradities en rituelen

‘Elke cultuur kent haar tradities en rituelen. Ik zal wat meer vertellen over de bijzondere momenten:

Op de henna avond worden de handen van de bruid versierd met henna, en wordt er veel gedanst en gegeten. Vanuit de Pakistaanse traditie wordt de bruid naar de ruimte (wij kozen voor een zaal) begeleid door de vrouwen die het dichtst bij haar staan (denk aan moeder, zussen, nichten en beste vriendinnen). Hierna neemt de bruid plaats op de bruidsbank. Dan komt een select groepje vrouwen binnen met versierde schalen met henna, dit wordt vaak onder begeleiding van muziek gedaan. Hierna leggen de vrouwen de schalen neer op de grond, en dansen zij om de schalen heen. Vaak worden er ook optredens gedaan met Bollywood liedjes, dit wordt van te voren ingestudeerd door de gasten. Soms danst de bruid ook mee. Mijn vriendinnen hadden een dans geoefend en traden op, aan de einde deed ik ook mee. Het dansen zorgt voor een hele gezellige sfeer.

Vanuit de Marokkaanse cultuur wordt er ook veel gedanst en gezongen. Bij het zingen wordt er gebruikt gemaakt van een trommel, de daff. De pink van de bruidegom wordt vaak door zijn zus/nicht versierd met henna. Ook de gasten krijgen henna op de binnenkant van hun hand, dit is vaak in vorm van een cirkel. Er is ook een zogenaamde henna tafel ingericht, hierop ligt een schaal met meel, eieren en een staaf van suiker. Dit staat symbool voor vruchtbaarheid, dit is een Marokkaanse traditie/bijgeloof, maar heeft overigens niks met de Islam te maken.

Op de dag van de bruiloft wordt de bruid volgens Marokkaanse traditie door de bruidegom en zijn familie opgehaald vanuit haar ouderlijk huis. Ik had toen mijn witte jurk aan, hierna zijn wij naar Scheveningen geweest voor een fotoshoot. Daarna zijn we naar de zaal gegaan, hier werden alle gasten ontvangen. Voordat ik daadwerkelijk de zaal inging deed ik een andere jurk aan, mijn Pakistaanse outfit. Toen ik de zaal binnenkwam, werd ik door mijn twee broers en neven gedragen in een dholi. Een dholi is een klein koetsje, maar dan zonder paarden. Het is een heel klein kamertje, waar de bruid in zit en het wordt gedragen door mannen. Mijn man kwam samen met zijn moeder de zaal binnen en werd door mijn familie/vriendinnen verwelkomd met bloembladeren. Een soort confetti, maar dan van blaadjes.

Het is een Pakistaanse traditie dat de man zijn vrouw een glaasje melk geeft om te drinken. Dit glaasje melk moet hij kopen van de zus/nicht van de bruid. In ons geval was mijn nichtje degene die een glaasje melk aanbood aan mijn man en hij moest haar hiervoor betalen. Hij betaalde haar met een Swarovski sieraad, dat leek hem mooier dan een geldbedrag. De hele avond door werd er veel gedanst en gegeten, iets wat typisch is voor een Marokkaanse bruiloft. Er was een Marokkaanse live band aanwezig, en dit werd afgewisseld met een Pakistaanse DJ. Volgens de Westerse traditie hebben wij ook een eerste dans gedaan op het liedje I knew I loved you van Savage Garden, en hebben wij ook een taart aangesneden.  Aan het einde van de avond vertrok ik met mijn man naar ons eigen huis, dit werd tevens mijn nieuwe thuis. Ik woonde tot dit moment namelijk bij mijn ouders. Vanuit de Pakistaanse traditie loopt de broer van de bruid mee naar de auto, en houdt hij een Qoraan boven haar hoofd ter bescherming. Dit is overigens geen Islamitische regel of gewoonte. De rest van onze familie liep ook met ons mee, en bij de auto wordt er afscheid genomen. Daar begon mijn nieuwe leven.’

Pakistaans marokkaanse bruiloft inspiratie wedding bregblogt.nl

Eten en drinken

‘Op Pakistaanse bruiloften wordt er vaak gebruik gemaakt van een lopend buffet. Je kunt dan kiezen uit verschillende gerechten, hapjes en toetjes. Het eten is over het algemeen wat pittig, en de toetjes zijn altijd zoet. Op de Marokkaanse bruiloften wordt het eten vaak geserveerd aan tafels. Het is bijzonder dat iedereen dan uit één grote schaal het eten opschept. Wij lieten de gasten zelf een keuze maken: een Marokkaans voorgerecht, gevolgd door Pakistaans eten, Marokkaans eten of een lekkere combi. Het was dus wel belangrijk dat er ruim voldoende eten was. Als afsluiter kon iedereen lekker fruit eten.
Alles bij elkaar was het zeker een bijzondere bruiloft. Of ik het opnieuw zo gedaan zou hebben? Nee, dat denk ik niet. Ik zou het lekker klein houden en één jurk dragen zodat je meer kunt genieten van je eigen feest. Maar bijzonder was het wel 😊’

Dankjewel lieve Mahwish, wat mooi dat je ons een kijkje geeft in jullie twee culturen.



Liefs,
Breg


Berichten met een * in de titel bevatten commerciële content. Lees er meer over in de disclaimer .


Volg je mij al op Facebook , Instagram en Twitter ?



Bregje
Auteur

Bregje neemt geen blad voor de mond en schrijft regelmatig over taboes. Met de nodige humor weet ze haar lezers te inspireren, motiveren en te vermaken. Ze is getrouwd met Etienne en samen hebben ze een zoon, Laurens. Wil je Breg echt blij maken? Geef haar dan een zacht wit broodje met een ouderwetse draadjesvleeskroket!

5 Reacties

  1. Avatar

    Toch bijzonder, dat je dan achteraf liever een rustiger, kleiner feest zou hebben gehad! Het klinkt wel als een heel mooie mix van culturen zo 🙂

  2. Avatar

    Leuke blog! Ik vraag me wel 2 dingen af. Was het moeilijk om thuis te vertellen dat ze wou trouwen met een Marokkaanse man en zo ja, hoe heeft ze hen overgehaald? En tweede vraag, zou ze kunnen vertellen hoe zij omgaan met verschillen in taal enzo met elkaar en met het opvoeden van de kids?

    • Avatar

      Hoihoi, voor mij was het niet moeilijk omdat we hetzelfde geloof hebben en dit wordt belangrijker geacht dan cultuur. Met onze kinderen spreken we Nederlands. Als ik alleen ben, praat ik wel Urdu, bewust niet als mijn man erbij is want ik vind het niet leuk dat hij er dan niks van begrijpt. Kinderen pakken talen heel makkelijk op, maar vind het wel belangrijk dat Nederlands ook wordt aangeboden zodat kinderen geen taalachterstand krijgen. Wat betreft opvoeden gebruiken we de islam als leidraad en we leuke dingen uit de Pakistaanse en Marokkaanse cultuur toe zoals de keuken en klederdracht.

      • Avatar

        Dankjewel voor je reactie! Wat leuk om te horen dat het niet moeilijk was om te vertellen thuis. Overige dingen ook leuk!

  3. Avatar

    Hoihoi, voor mij was het niet moeilijk omdat we hetzelfde geloof hebben en dit wordt belangrijker geacht dan cultuur. Met onze kinderen spreken we Nederlands. Als ik alleen ben, praat ik wel Urdu, bewust niet als mijn man erbij is want ik vind het niet leuk dat hij er dan niks van begrijpt. Kinderen pakken talen heel makkelijk op, maar vind het wel belangrijk dat Nederlands ook wordt aangeboden zodat kinderen geen taalachterstand krijgen. Wat betreft opvoeden gebruiken we de islam als leidraad en we leuke dingen uit de Pakistaanse en Marokkaanse cultuur toe zoals de keuken en klederdracht.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.