Paniek!

Dinsdagavond, een uur of acht. Etienne heeft zich opgeworpen voor de ‘badderdienst’. Terwijl hij boven is met de peuter, zit ik even op de bank, voor ik nog een boodschap ga doen. Ineens staat Etienne met een ernstig gezicht in de woonkamer. ‘Kun je even komen kijken? Dit heb ik nog nooit gezien!’

Eenmaal boven tref ik een klein kereltje aan dat helemaal overstuur is. Hij heeft heel veel pijn aan zijn private parts. (De details houd ik liever privé) Zo ontzettend zielig! We proberen hem in een bad met Badedas te zetten, maar hij krijst het uit. Ik besluit om te overleggen met de huisartsenpost en voor ik er erg in heb zitten we onder de TL buizen in de wachtkamer. Onze peuter heeft inmiddels weer praatjes en scharrelt wat rond in de wachtkamer. Na een half uurtje worden we binnen geroepen. De huisarts onderzoekt hem en overlegt met de uroloog. Als het morgen niet beter is, moeten we terugkomen naar het ziekenhuis.

Ietwat ontredderd door deze onverwachte wending van de dinsdagavond stappen we weer in de auto. Laurens gaat naar bed en is binnen een minuut vertrokken. Gelukkig slaapt hij goed door, tot hij midden in de nacht huilend wakker wordt van de pijn. Ik knuffel en troost hem en al gauw vertrekt hij weer naar dromenland. In de ochtend geeft hij zelf meteen aan dat hij zich nog niet beter voelt en nog pijn heeft. Ik besluit direct met hem naar het inloopspreekuur van onze eigen huisarts te gaan. Laurens speelt wat in de wachtkamer en na opnieuw een halfuurtje wachten zijn we aan de beurt. De huisarts onderzoekt hem en besluit nogmaals te overleggen met de uroloog. Gelukkig treft ze dezelfde arts als de avond ervoor en hij besluit dat hij toch zelf even wil kijken.

Bregblogt.nl ziekenhuis

We rijden naar huis en niet veel later stappen we opnieuw in de auto naar het ziekenhuis. Ik heb toch wel een flashback naar 2015, toen een onschuldige kinderziekte uitmondde in een flinke bacterie. Wederom een half uurtje spelen in de wachtkamer en dan naar binnen. De kroonprins vertelt weer waar hij last van heeft en de arts onderzoekt hem. Ze belt de uroloog die al eerder telefonisch geraadpleegd is en hij komt zelf ook even kijken. Laurens ondergaat de onderzoeken keer op keer ontzettend lief en dapper, ik vind dat zo knap! Al deze aandacht is een grote geruststelling en ik neem het dan ook vol vertrouwen van de arts aan dat de tijd dit probleem vanzelf zal verhelpen, met onze aandacht en zorg.

Opgelucht verlaten we rond 11.00 het ziekenhuis. Het was me het achtbaantje weer wel, ik kan er gewoon echt niet aan wennen dat mijn kind soms ineens ziek wordt en we dan in een soort roes belanden van onderzoeken en geregel. Gelukkig heeft hij er zelf niet zo heel veel last van. Als we thuiskomen kruipt even lekker tegen me aan. Wanneer ik zeg hoe trots ik op hem ben, antwoordt hij heel droog: ‘Ik ben ook trots op jou mama, je hebt het goed gedaan.’

P.s.: het gaat inmiddels weer stukken beter gelukkig ❤

 

 

Liefs,

Breg


Berichten met een * in de titel bevatten commerciële content. Lees er meer over in de disclaimer .




Volg je mij al op Facebook , Instagram en Twitter ?

About Bregje

Avatar

Bregje is verliefd op Etienne (beter bekend als de Roodharige Hunk) en moeder van Laurens (2014). Op Bregblogt.nl vind je veel persoonlijke artikelen, boekreviews, shoplogs, recepten om je vingers bij af te likken en de tofste hotspots! Vaak met een korreltje zout, soms met een traantje en het liefst met veel humor!

8 thoughts on “Paniek!

  1. Och jee, wat heftig en wat een schatje *smelt* Fijn dat het weer wat beter gaat. Hij heeft waarschijnlijk gewoon superpowers die hij af en toe moet oefenen 😉

  2. Ik kan me voorstellen dat dat schrikken was! Gelukkig gaat het weer beter met je lieve ventje. Fijn dat jullie zo snel terecht konden met hem. Daar hoor je weleens andere verhalen over… X

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.