De muziek van roelina

De muziek van… Roelina

Wát een stralende herfstdag ligt voor ons zeg! Voor dat je kastanjes gaat rapen in het bos, wil ik je even mee laten genieten van de muziek van mijn collegablogger Roelina!

Wie ben je?
Mijn naam is Roelina, verliefd (check) en al 18 jaar gelukkig ongetrouwd met mijn ‘high school sweetheart’.  Samen hebben wij 2 knotsgekke boxers en 3 kindjes. Wij hebben 1 engelmeisje (onze dochter is 2 weken na haar geboorte overleden aan een zeer zeldzame aandoening genaamd Alveolaire Capillaire Dysplasie, ACD) en 2 van gezondheid blakende zoons (1 van 2,5 jaar en 1 van een half jaartje oud). Ik ben een working mom die 36 uur in de week werkt op een marketingafdeling van een verkoopkantoor. Mijn vrije tijd prop ik vol met al mijn creatieve hobby’s waaronder ook bloggen op Roelina.nl.

Welke plaat stond op nummer 1 toen je geboren werd?

Stars on 45 – Stars on 45. Ik had er werkelijk nog nooit van gehoord…  Toen ik het afspeelde, herkende ik het overigens wel. Wat een foute discoplaat is dat zeg…pfff. Schijnbaar is mijn geboortejaar niet het beste muziekjaar geweest.

 Op welk nummer kreeg je jouw eerste zoen?

Oh, die is moeilijk. Zal ik eerlijk zijn en vertellen dat ik eigenlijk mijn eerste zoen niet meer kan herinneren? Hier moet ik het dus laten afweten. Uit de tijd dat ik met mijn huidige partner ‘verkering’ kreeg (zo noemde je dat toen nog hè, ik was 17), was het nummer ‘God is a DJ’ van Faithless wel hot. Vind ik meteen ook een mooi nummer.

Wie was je tieneridool?

Oei, (shame, shame) dat was heel in het begin van mijn tienerjaren de boy band ‘East 17’. Als ik dan toch fan moest zijn van een boy band… (iedereen was bij ons op school namelijk fan van ‘Take That’ maar dat vond ik van die watjes…?!).  En dan hebben we nog mijn 2unlimited periode. Heel even was ik hier helemaal weg van, totdat de tijd aanbrak dat ik mijzelf in een trainingspak hees en alleen nog maar naar (echte) house luisterde. Maar ook Madonna had ik hoog zitten, en nog trouwens. Haar album ‘Like a prayer’ had ik op een cassettebandje (ja, ja) en dat heb ik helemaal lam gedraaid. Ik kan er niks aan doen, ik ben een 90’s girl.

 Welk nummer laat je dansen door de kamer en waarom?

Dat is een nummer uit deze gelijknamige (house)stroming ben ik bang. Want 35 jaartjes oud ben ik nog steeds een houseliefhebber pur sang. Dagelijks luister ik nog naar deze ‘takke herrie’ en laat het mij geregeld door de kamer springen. ‘It brings back memories’ uit de tijd dat er nog mobieltjes met draaischijven waren. Ik moet er wel meteen bij vertellen, luisteren is geheel op eigen risico.

Welk nummer maakt je verdrietig en waarom?

Dat is absoluut ‘Why does my heart feel so bad’ van Moby. Kippenvel krijg ik daarvan. Ik ben groot fan van de muziek van Moby, maar dit nummer heeft een extra lading. Mijn vriend hoorde dit nummer op de radio toen we 2 weken lang in het RonaldMcDonaldhuis verbleven dichtbij bij het ziekenhuis waar onze dochter op de NICU lag. Hoe toepasselijk… Wij draaiden dit nummer dan ook op haar begrafenis. Ik draai het nummer nog steeds heel vaak. Gewoon omdat ik de herinnering graag levend houd. De tranen vloeien dan over mijn wangen maar dat geeft niet, dat heb ik er voor over.

Wat is voor jou de ultieme kerstplaat?

Dat is absoluut ‘We all stand together (the frog song)’ van Paul mcCartney. Als kind al vond ik dit liedje met de kikkerclip te gek. En nog steeds is het voor mij pas kerst als ik dit nummer heb gehoord.

Wat is het allerbeste concert dat je ooit hebt gezien?

Ik heb niet zo heel veel concerten gezien. Simpelweg omdat ik meer de housekant op ben gegaan in mijn jeugd. Lees: ik stond meer met mijn neus voor een podium waarop een DJ stond te draaien dan dat ik concerten bijwoonde. Maar naar Lowlands ging ik wel. En daar heb ik de White Stripes live gezien. Dat was in 2004, damn wat was dat goed!

Wat is een (vrij) onbekende plaat / artiest waarvan je vindt dat de hele wereld hem moet leren kennen (en waarom)?

Dat moet dan toch The Streets worden. Op diezelfde Lowlands editie, waar ik de White Stripes zag, troffen we ook The Streets. En hoewel het concert van de Streets wat in het water viel doordat lead zanger Mike Skinner ietwat van het padje was, ben ik de band daarna wel enorm gaan waarderen. De muziek van The Streets is een mix tussen garage, house en rap en de teksten op het album zijn nogal poëtisch geschreven en vormen samen een verhaal. Ik vind dat super goed. Bovendien ben ik zooo in luv met dat Londense accent, JUM!

 Welk lied symboliseert jouw leven op dit moment?

Dat is absoluut het nummer ‘Creep’ van Radiohead. Dat klinkt wat depressief maar het is denk ik wel een nummer dat heel goed bij mij past. Want soms… heel soms dan voel ik mij best wel een klein beetje een ‘creep’. Een olifant in een porseleinkast, met ideeën en opvattingen die anderen niet met mij delen, houdend van dingen waar de gemiddelde mens kromme tenen van krijgt, hoor ik overal bij maar toch ook weer niet en dat is precies waar dit nummer over gaat. Ik versus de rest. Ik heb overigens in de loop der jaren een hele hoop metgezellige ‘creeps’ om mij heen verzameld die ik voor het gemak even vrienden noem, dus een eenzame creep ben ik gelukkig niet J.

Van welke plaat krijg je kromme tenen en een pesthumeur?

Oef, van een heule hoop nummers krijg ik een pesthumeur. Dat zijn er echt te veel om op te noemen. Vooral de nummers die voortvloeien uit inhoudsloze commercie. Eigenlijk het merendeel dat nu op de radio te horen is, valt daar wat mij betreft onder. Mainstream massamuziek. Nou denk je misschien “is house niet hetzelfde?” Voor mij (en een hele hoop andere houseliefhebbers) zeker niet. Maar ik moet er wel meteen bij vertellen dat er ook een grote commerciële stroming in de housescene  bestaat, waar ik precies zo over denk. Nummers waarmee snel en veel geld wordt verdiend. Daar word ik depressief van.

En tot slot: wat is je favoriete nummer allertijden?

Moeilijke vraag, want dat zijn er echt een hele hoop. Eén specifiek favoriet nummer heb ik dus niet. Wel een hele rits aan favoriete platen die eigenlijk allemaal één ding gemeen hebben. Ze zijn duister, snel en vooral heel hard, ik krijg daar 35 jaartjes jong (of oud, vul zelf maar in) nog steeds kippenvel van! Tja, het wordt dus toch weer een houseplaat ben ik bang (luisteren weer op eigen risico).

Zo, dat was ‘m dan. Wat ontzettend leuk om dit vragenlijstje in te vullen. Moeilijk ook, want er schoten legio nummers door mijn hoofd die ik ook best een plekje had willen geven in deze blog. Maar ik heb me gelukkig weten te beperken :).

Dankjewel voor je deelname Roelina! Wat heftig en verdrietig dat jullie je dochter hebben verloren. Ik vind het mooi om te lezen dat je door muziek de herinnering aan haar levend houdt. Het is een mooie muzieklijst geworden! ♥

Je kunt Roelina volgen op Facebook, Instagram, Twitter en Pinterest!

 

 Signature

*Disclaimer

About Bregje

Bregje is verliefd op Etienne (beter bekend als de Roodharige Hunk) en moeder van Laurens (2014). Op Bregblogt.nl vind je veel persoonlijke artikelen, boekreviews, shoplogs, recepten om je vingers bij af te likken en de tofste hotspots! Vaak met een korreltje zout, soms met een traantje en het liefst met veel humor!

One thought on “De muziek van… Roelina

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.