De muziek van… Etienne

Hey all, aangezien ik Breg haar persoonlijke platengoeroe en muzieknerd ben, wordt het hoog tijd dat ik deze “muziek van” rubriek eens onder handen neem en een setje pareltjes tot het einde der tijden op haar blog laat pronken. Stiekem heb ik natuurlijk al alle vragen in door mijn hoofd laten gaan. Ik heb slechts spijt van 1 specifiek antwoord…

Wie ben je?

Ik? Wow! Goede vraag! Ik draai nu al een tijdje mee op de voor- en achtergrond van dit blog, maar deze vraag is eigenlijk nooit gesteld. Mooi moment voor wat shine! Ik ben die meneer op het BregBlogt logo en pas 5+ jaartjes de verkering van Breg. Mijn namen zijn Etienne, Roodharige Harrie (je dacht zeker dat ik mezelf hunk ging noemen, n`est pas?) en Ot. Sinds 2,5 jaar luister ik ook naar de woorden Papa en AAAAUUUUWWW. Die laatste werkt het snelst trouwens. Even na de eeuwwissel was ik op een leuk niveau actief in blogland onder een aardig aantal pseudoniemen. Die tijd is echter al lang achter me. Tegenwoordig ben ik eigenlijk vrijwel alleen hier leesbaar, maar wie weet…

Welke plaat stond op nummer 1 toen je geboren werd?

Dit is dus het enige nummer waar ik spijt van heb. The Land Of Make Believe van Bucks Fizz. Gelukkig heb ik deze niet zelf kunnen kiezen.

Kan iemand me vertellen waarom je heel veel moeite steekt in een choreografietje om aansluitend je 4 dansende hupsers VER in de achtergrond te plaatsen. Daarnaast nog een welgemeende vraag voor de vrouwelijke, of anderszinds feminine medemens. Is het anno 2016 alweer toegestaan met ontblote bast een colbert te dragen met opgerolde mouwen?

Op welk nummer kreeg je jouw eerste zoen?

Als Limburgsche jongeman is het niet vreemd dat je lippen ontmaagd worden tijdens de 3 rode, gele en groene dagen die Caraval heten. Zo ook de mijne. Gezien ik niemand de kwelling wil toedoen die “Kirchroadsjer Vasteloavend Sjlager” heet, pak ik gewoon een nummer dat ergens rond die tijd in de reguliere hitlijsten kwam en toevalligerwijs redelijk toepasselijk is.

The Wiseguys – Ooh La La

Ongeveer een jaar of vier geleden, struinend door een platenbakkie, kwam ik het hele album van de heren Wiseguys nog tegen. Meteen meegenomen natuurlijk. Ik kan me niet aan de indruk onttrekken dat Norman Cook, destijds Pizzaman, vandaag Fatboy Slim een flinke duit in het muzikale zakje heeft gedaan bij dit nummer. Ik heb daarentegen nooit bewijs gevonden voor mijn theorie.

Wie was je tieneridool?

Mijn muzikale interessen lagen in mijn tienerjaren ergens tussen Phill Collins, Rage Against The Machine, Alanis Morisette, Jamiroquai en LL Cool J. Aangezien alle deze acts niet in de categorie jippige jonkvrouwen vallen, denk ik dat ik geen idolen gehad heb.

Welk nummer laat je dansen door de kamer en waarom?

Dansen? Macho`s dansen niet! But then again: Ik ben er nog nooit van beticht een macho te zijn! Sterker nog, gewoon omdat het kan, ga ik deze vraag beantwoorden met een nummer dat volgens mij het beste pop-nummer ooit is! De macho versie komt dan weer van de Limp Bizkit cover, die ook zeer lekker is. De gevoelige versie van Room Eleven, mag je er ook wel even naast leggen ter compensatie.

Welk nummer maakt je verdrietig en waarom?

Ik heb een zwak voor de nipt niet volledig doorgebroken band Blind Melon. Eigenlijk was het de bedoeling dat ze minstens zo groot zouden worden als Nirvana. Jammergenoeg kwam hier een lijntje teveel tussen en moet ik het helaas met een te klein oeuvre doen. Enfin… Het nummer dat mij meer dan eens te pakken krijgt is “Change”.

Vooral de volgende zinnen pakken me keer op keer: “When you feel your life ain’t worth living, you’ve got to stand up and take a look around you then a look way up to the sky. And when your deepest thoughts are broken, keep on dreaming boy, cause when you stop dreamin’ it’s time to die.” Jeps heel dik aangezette tegeltjeswijsheid die niet zou misstaan op een van die facebook accounts die jezelf ook wel kent, maar zo prachtig.

Mocht je wellicht nog even JIJ-tijd hebben, dan ga ook eens rustig zitten voor de Johnny Cash cover van het NIN nummer Hurt. Kippevel, keer op keer. Des te meer ik van de Cash weet, des te dieper raakt het nummer me.

Wat is voor jou de ultieme kerstplaat?

Zowel Mariah, Wham! en Chris Rea schieten door mijn hoofd. Maar even heel eerlijk: Kerst heeft niets van doen met popmuziek, adlipjes of pakjes Javaanse Jongens. Kerst heeft te maken met warmte, stijl en tradities. Wat mij betreft blijft er dan maar artiest met 1 nummer overend. Bing Crosby – White Christmas!

Zowel Chris Rea als Bing Crosby hebben trouwens iets gemeen. Jarenlang dacht ik dat beide heren net zo donker waren als Barry White. Ach, gelukkig heb ik andere talenten.

Wat is het allerbeste concert dat je ooit hebt gezien?

Gelukkig is dit een verdomd lastige vraag voor me. Ik heb inmiddels iets van 15 Pinkpops op mijn naam staan. Elke keer was er wel een kippenvel concert waar ik nog wel eens aan moet denken. Een paar jaar geleden ben ik met vrienden op Werchter Boutique geweest voor Prince. Zeer memorabel, maar niet per se een goed concert. Gedurende Purpel Rain plenste de regen met bakken uit de lucht. Elke druppel leek verlicht met het paarse lichtgeweld, dat de 1.58 lange baas had meegenomen. Prachtig.

Een tijdje daarvoor ben ik tweemaal in Keulen naar het Gloria Theater geweest. Dit podium heeft voornamelijk een Duits gerelateerde agenda, maar laat af en toe ook internationale bazen binnen. (binnenkort komt ook MØ, zie antwoord op volgende vraag). Aldaar waren de Fun Lovin` Criminals en Jamie Lidell “legen-wait for it…. dary!!”.

Wat is een (vrij) onbekende plaat / artiest waarvan je vindt dat de hele wereld hem moet leren kennen (en waarom)?

Breg heeft me een richtlijn van 1.000 woorden gegeven voor dit hele blog. Jammer, want deze vraag alleen al leent zich voor minimaal 3.000 woorden. Ik ga mezelf beperken tot 3 filmpjes en wat stukjes tekst, anders leest het toch niemand meer.

Elk jaar sta ik weer te waterpopelen om te kijken wat de bazen van de BBC uitbrengen in hun lijstje BBC Sound of 20XX. Afgelopen jaar bleef daarvan onder andere MØ aan mijn playlijst plakken. Vooral leuk met onderstaande Spice Girls cover.

Heb je daarentegen niet zoveel met dit soort nieuwerwetse bliepies, dan kijk vooral ook even naar het heerlijks dat Rodriguez heet. Volgens velen een betere tekstschrijver dan Dylan ooit geweest is. Deze boude uitspraak deed mij ooit doorklikken. Ik heb er nooit spijt van gehad. Klik gezellig mee.

De laatste van dit kleine drieluikje van artiesten die de hele wereld zou moeten kennen: Mohawks! Heel specifiek de pre hiphop klanken van het nummer The Champ! Jaren terug heb ik een sample van dit nummer gehoord bij (Radio) Soulwax/2ManyDJ`s/weet ik veel hoe de Dewaele broertjes destijds heetten. Nadat ik onderstaand origineel had gevonden was het niet meer uit mijn playlist te wrikken!

Welk lied symboliseert jouw leven op dit moment?

As we type zit ik lekker ingekapseld in een heerlijke fauteuil bij te komen van een tripje Toscane. Wat is er dan toepasselijker dan navolgende titel?

Van welke plaat krijg je kromme tenen en een pesthumeur?

Eigenlijk van alle muziek zonder emotie (of waarvan ik de emotie blijkbaar niet begrijp). Bieber, K3, Nederlandse Piraten en en en. Ik zou het verschrikkelijk vinden als Laurens over een paar jaar gegrepen wordt door de muzikale commercie, zonder ook de andere kant van het spectrum te kennen. Vandaar dat ik 2 jaar geleden begonnen ben met de muzikale opvoeding van meneer. Je kunt er immers niet vroeg genoeg mee beginnen. Destijds begon elke dag met een flesje melk, een vers gesmeerde bam en de spotify versie van een van papa`s helden. Tegenwoordig is het op een lager pitje komen te staan, maar daag ik meneer nog steeds uit met vanalles. Motown tot fusion Jazz, Hiphop tot Spinvis en grunge tot Tom Waits. Heel soms geef ik toe aan zijn verzoek en speel ik “Zachte beren” (`k zag twee beren broodjes smeren).

En tot slot: wat is je favoriete nummer aller tijden?

Het eerste nummer dat ik vanmorgen opzette was voor mij op dat moment het allerbeste nummer ooit geschreven. Vijf minuten later was dat al weer volledig anders. Toch ga ik lekker voor mijn eerste ingeving. Heerlijk om de dag mee te beginnen, maar ook zeker heerlijk om een blog mee te beëindigen.

Zoals gezegd, ik heb me enorm moeten inhouden in deze blog om niet alles en iedereen te benoemen die op dat moment in mijn hoofd voorbij schoten. Hopelijk is het gelukt en hopelijk zit er nog wat van jouw goesting bij.

Overigens, aangezien je over smaak nu juist WEL zo lekker kunt twisten: Wat is jouw faavoriete nummer aller tijden? Mocht je niet alleen deze, maar ook alle overige vragen kunnen en willen beantwoorden, dan mag dat best via een eigen “De muziek van…” benader daarvoor Breg via de reguliere kanalen. As we speak, kan ze even vooruit met alle nieuwe inzendingen, maar nieuwe toestroom is altijd welkom.

Was getekend,

Etienne

About Etienne

Etienne

Etienne, ook wel bekend als de Roodharige Hunk, neemt af en toe het woord op Breg Blogt om zijn visie over allerlei onderwerpen te delen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.