Morgen is het eindelijk zo ver: Etienne en ik gaan met zijn tweetjes naar Italië! Ik stuiter van enthousiasme en heb er zo ontzettend veel zin in. Er is wel één maar: ik moet mijn kind 5 dagen missen en heb geen idee hoe dat moet!

Woensdagochtend vertrekken we en zondagmiddag zijn we weer terug. Technisch gezien is het dus ‘maar’ 4,5 dag. Tot nu stond het record ‘laat je kind achter onder oma’s vleugels’ op 3,5 dag voor een weekend Pinkpop. Toen verliet ik het huis huilend en telde ik de dagen af tot ik weer thuis was. Nu is het dus nóg een hele dag en nacht langer. Ik heb er een beetje buikpijn van.

Zeker nu ik niet werk breng ik nog meer tijd met Laurens door dan anders. En dat is zo fijn. Oké, niet altijd, want de peuterpuberteit is in volle gang. Dus ik ben ook wel blij dat hij twee keer per week naar de opvang gaat. Om mijzelf vervolgens vanaf 15.00 af te vragen of ik hem al kan ophalen. Het is een bijzonder fenomeen, die moeder-kindrelatie. Maar ondanks de peuterbuien ga ik dat kleine, blonde, eigenwijze mannetje gigantisch missen. En daar heb ik dus die buikpijn van. We hebben onze ritueeltjes, zoals ’s ochtends lekker knuffelen in bed. En ’s avonds, voor ik naar bed ga, kruip ik nog even bij hem om te knuffelen en een kusje te geven. Meestal wordt hij dan wakker en kletsen we eventjes. Heel speciaal en ‘van ons’.

Ik ben er overigens geen seconde mee bezig of het wel goed zal gaan qua verzorging. Ik bedoel, het is mijn ouders ook gelukt om mij groot te brengen, met succes al zeg ik het zelf. En het stelt me vooral gerust dat mijn moeder dezelfde opvattingen over de opvoeding heeft als wij die hebben. Dus ze laat het gewone leven gewoon doorlopen. Ik hoef niet bang te zijn dat Laurens 4 dagen lang alle koekjes en snoepjes mag eten die hij maar wil of dat hij de hele dag door geëntertaind wordt. Gewoon af en toe wat lekkers, een dagje naar de opvang en thuis ook lekker zelf spelen. Dat scheelt weer een week puinruimen als we terug zijn. 😉

Begrijp me niet verkeerd: ik kijk er ook ontzettend naar uit om even samen met Etienne te zijn. Terug naar de basis, wij met zijn tweetjes. Niet zorgen, opvoeden en puinruimen, maar lekker eten, drinken en praten. En genieten, van elkaars gezelschap. Weer even de verkeringsbatterij opladen zal ik maar zeggen.

Nog één nachtje slapen, dan kus en knuffel ik mijn kleine kabouter alsof mijn leven er vanaf hangt, stoer mijn tranen wegslikkend. Waarna hij me waarschijnlijk van zich afduwt, met zijn hand over zijn wang veegt en met een grote glimlach zegt: ‘Mama moet je huilen?  Nou, doei mama!’. Mocht je in de intercity naar Eindhoven zitten en daar een wat beteuterd kijkende blondine aantreffen ‘Maar ik mis hem nu al!’ zit te pruttelen, dan ben ik dat. In het vliegtuig stort ik me op een boek om af te kicken. Als ik een paar uur later op een Toscaans terras zit met een glas wijn in mijn hand weet ik al gauw niet meer dat ik moeder ben. Of weet ik waarschijnlijk überhaupt niet zoveel meer…

Berichten met een * in de titel bevatten commerciële content.
Auteur

Bregje neemt geen blad voor de mond en schrijft regelmatig over taboes. Met de nodige humor weet ze haar lezers te inspireren, motiveren en te vermaken. Ze is getrouwd met Etienne en samen hebben ze een zoon, Laurens. Wil je Breg echt blij maken? Geef haar dan een zacht wit broodje met een ouderwetse draadjesvleeskroket!

16 Reacties

  1. Ah! Goed dat jullie even lekker tijd samen gaan doorbrengen. Voor je het weet zijn de dagen om.

    Ga maar lekker genieten samen, maak er een onvergetelijke reis van en onthou inderdaad dat het met Laurens wel goed zit. ?

  2. Ik vind dat het af en toe eens moet kunnen, even een paar dagen weg met 2.. Wij deden het deze zomer ook: 5 dagen naar Lissabon. & ok, ik heb Lenne erg gemist, maar ik heb ook echt genoten!

  3. Ik kan het me zó voorstellen! Het is heel dubbel, maar je weet dat jullie mannetje in goede handen is en gaat zelf gewoon enorm genieten van wijn en eten en hopelijk veel Italiaanse zon. Om hem daarna weer in je armen te kunnen sluiten natuurlijk! Geniet ervan meis 🙂

  4. Lekker gaan genieten samen en voordat je het weet heb je je kleine mannetje weer lekker in je armen. Veel plezier samen!

  5. Och Bregje toch. Wij gaan goed voor ons vriendje zorgen!
    Geniet samen met Etienne van een mooie huwelijkdag van je vriendinnetje en haar man. En natuurlijk van het prachtige Toscane. En je mag altijd bellen hoor.
    Doei!
    xx opa en oma

  6. Nicole @ Everyday-Life.nl Antwoord

    Veel plezier in het mooie Toscane. Ik zou zelf niet 5 dagen zonder kind kunnen en willen. Lijkt me heel lastig inderdaad ! Flinke doos Kleenex mee!

  7. Pittig man! Maar wel weer even lekker de tijd een stel te zijn en samen makkelijk dingen ondernemen.

  8. Lieverd ik snap je zo ontzettend goed. Krijg er zelf buikpijn van als ik het lees haha. Hier was het langste een dag haha. Maar… heerlijk toscane. Wijn, goede boeken en goede gesprekken en natuurlijk lange nachten en uitslapen. Heerlijk 🙂 Geniet ervan en natuurlijk willen we foto’s zien als je terug bent!

  9. mathiske's mama blog Antwoord

    Oh, even door bijten! Maar het komt vast goed. Je gaat heerlijk genieten van de Italiaanse zon en als je terug bent ben je weer helemaal opgeladen om van de peuterpubertijd te genieten. En je mag best een traantje laten hoor, daar ben je mama voor. Zo klein, maar je aller grootste liefde!

  10. Leuk vooruitzicht Italië en kan mij voorstellen dat dit heel spannend is. Ik heb mijn dochters nog nooit weggebracht om uit logeren te gaan, erg hè… (dus over niet los kunnen laten gesproken, hahaha)

  11. Ooooh snap dat dubbele gevoel heel goed!! Ik ben nog nooit langer dan een paar uur van Roan weggeweest dus weet niet hoe t voelt, maar kan t me erg goed voorstellen. Fijn dat je veel vertrouwen in je ouders hebt. Dat scheelt al een boel! En nu genieten van die wijn op een Toscaans terras!!

Laat een reactie achter

Deze site gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.