Deze week is het 6 maanden geleden dat ik onder het mes ging. Huppel ik zoals gehoopt weer vrolijk rond over de aardbol? Of ben ik nog steeds herstellende? Tijd voor een update!

Maandagochtend werd ik verwacht voor een nieuwe controle. Ik was toch wel een beetje nerveus, na mijn vervelende ervaring van de vorige keer. Ik had vooraf al wat pijnstillers genomen, in het kader van goede voorbereiding is het halve werk. We kwamen precies op tijd aan in de kliniek en toen hoorde ik dat de arts er nog niet was. Ze konden haar ook niet bereiken, wat de situatie best een beetje creepy maakte. Gelukkig kwam er contact en zou de arts eraan komen. Etienne en Laurens waren meegegaan, voor het geval ik weer bijna van mijn stokje zou gaan. Laurens vermaakte zich tijdens het wachten prima met een speelgoedkassa. Vervolgens besloot hij dat dit een uitgelezen kans was om even lekker een poepie te doen. Drie keer raden wat we niet bij ons hadden? Juistem, de luiertas. Daar gingen de mannen weer, op naar de supermarkt in de buurt, voor de halve wachtkamer zou bezwijken onder de dampen…. 😉

bregblogt.nl

In de tussentijd werd ik naar binnen geroepen. Ik vertelde aan de arts dat ik nog steeds klachten heb en ik daardoor niet lang kan staan. Ze bekeek het rampgebied en constateerde dat alles er goed en rustig uit ziet. Ik hoefde dit keer ook geen nieuwe behandeling met elastiekjes, wat een opluchting! Daar was ik na de vorige keer namelijk een beetje bang voor geworden. 🙁 We hebben nu afgesproken dat ik over drie maanden weer terugkom en in de tussentijd ga ik beginnen met bekkenbodemfysiotherapie. Op die manier hoop ik dat ik het zware en drukkende gevoel weg kan nemen, waardoor ik ook weer wat langer kan staan. Ik voel me soms zo beperkt in mijn doen en laten, da’s echt zwaar klote. Een paar uur op stap of naar een feestje zorgt regelmatig voor behoorlijk wat pijn, die ik moet wegjagen met een aantal uren rusten. Dat maakt me weleens kwaad en gefrustreerd. Ik ben pas 35 en heb soms het lijf van een bejaarde lijkt het wel. Ik ben toch wel gerustgesteld dat er niks geks te zien of te voelen was. Ik hoop echt dat het nog een kwestie van geduld is en dat de fysiotherapie me het laatste zetje in de goede richting zal geven. Duimen jullie weer mee?

 

Liefs,
Breg


Berichten met een * in de titel bevatten commerciële content. Lees er meer over in de disclaimer .


Volg je mij al op Facebook , Instagram en Twitter ?



Bregje
Auteur

Bregje neemt geen blad voor de mond en schrijft regelmatig over taboes. Met de nodige humor weet ze haar lezers te inspireren, motiveren en te vermaken. Ze is getrouwd met Etienne en samen hebben ze een zoon, Laurens. Wil je Breg echt blij maken? Geef haar dan een zacht wit broodje met een ouderwetse draadjesvleeskroket!

14 Reacties

  1. Avatar

    Ik duim zeker voor je! En die luiertas ben ik ook weleens vergeten. Gelukkig was je niet alleen en konden er pampers gehaald worden, want wat moet je dan!?

  2. Avatar

    Herkenbaar. Sinds de bevalling van Roan (ik was toen 29) voel ik me een kreupel oud wijf. Gelukkig is er hoop! Nu duimen dat t snel verder geneest en de bekkenbodemfysio helpt!!!

  3. Avatar

    Oh dat is wel supervervelend allemaal! En ook een taboe-klacht ja. Heel goed dat je gewoon doorvraagt en je laat doorverwijzen, omdat het nou eenmaal nog niet optimaal genezen is. Veel sterkte ermee!

  4. Avatar

    Wat ontzettend balen dat je herstel lang duurt! Gelukkig geen elastiekjes en hoop dat de fysio je weer verder op weg kan helpen!

  5. Avatar
    Daniela Marx Antwoord

    Verder veel beterschap, Bregje! Op dat al je klachten verdwijnen! Ik zit net met een “scheurtje” in dit gebied … pijn als nooit tevoren in mijn leven! Sinds vandaag gelukkig iets minder pijnlijk. Onvoorstelbaar als je dit niet zelf hebt meegemaakt. Veel succes met de bekkenbodemtherapie!

  6. Avatar

    Balen dat het zo lang duurt. Hopelijk kan bekkenbodemfysiotherapie echt iets voor je betekenen! In de fysiopraktijk waar ik heen ga wordt dat ook gedaan en daar komen regelmatig goede verhalen van langs. Hoe lekker als je opeens met stappen vooruit zou gaan door zoiets! Ik ga duimen voor je! x

  7. Avatar

    Hopelijk haalt de fysiotherapie iets uit. Lastig dat de klachten voortduren, al is het heel mooi dat je niet opnieuw elastiekjes kreeg.

Laat een reactie achter

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.