De roodharige hunk - bregblogt.nl

De roodharige hunk….

Daar was hij: een roodharige snuiter die aan het einde van de avonddienst altijd het muziekje van de Indische waterlelies uit de Efteling draaide….

Januari 2011

Ik werkte ruim 6 jaar in een callcenter en de zoveelste reorganisatie was in volle gang. Dit keer was het best een flinke, voor mijn gevoel werd de hele klantenservice gehusseld als een setje dobbelstenen bij Yahtzee. Mijn functie veranderde, mijn team veranderde en ineens was alles anders. We werden verblijd met een hoop nieuwe collega’s van andere afdelingen en daartussen zat een roodharige snuiter die aan het einde van de avonddienst altijd het muziekje van de Indische waterlelies uit de Efteling draaide….

Mei 2011

Ik deed al een tijdje – uiteraard weinig subtiele – toenaderingspogingen tot deze roodharige hunk, maar hij leek er weinig voor te voelen. Nu moet je weten dat ik niet gauw loslaat als het om de liefde gaat. Als ik mijn doel voor ogen heb, ben ik net een politiehond die zo’n man in een pak aanvalt. Vastbijten en nooit meer loslaten, al schudt de man in kwestie nog zo hard. Het zal je dus niks verbazen dat ik hier vroegâh met enige regelmaat snoeihard mee op mijn bekkie ging….

Goed, terug naar de roodharige hunk. Ik zat in het bestuur van de personeelsvereniging en we boden onze leden Pinkpopkaarten met korting aan. Aangezien ik dat had geregeld, kon ik zelf met heule leuke korting gaan. Reuze spannend vond ik het, voor de eerste keer naar een festival! Mijn broers gingen al naar Pinkpop toen ik 12 was en aangezien ik altijd enorm tegen die twee opkeek, was Pinkpop voor mij iets heel heiligs. In 2010 was ik al wel een dagje op Pinkpop Classic geweest en dat smaakte naar meer. Maar hoe het allemaal moest met die camping en hoe zo’n festival nou precies werkte: géén idee!

Gelukkig was daar de roodharige hunk, die al jaren ging. Dus schoof ik wat vaker naast hem op de vensterbank om te kletsen over Pinkpop en ik vroeg (mijn letterlijke woorden) “Hoe doe je dat, zo’n festival?”. De roodharige hunk vond het wel vermakelijk, die ontbrekende subtiliteit van mijn kant en hij speelde het spelletje graag mee…

Juni 2011

Ein-de-lijk was het zo ver! 11, 12 en 13 juni: Pinkpop tijd! Bepakt en bezakt vertrok ik met een vriendin naar Landgraaf. Onderweg bedacht ik me hoe fijn ik me voelde en dat ik niet met één of andere foute man bezig was. Oké, ergens ver weg spookte de roodharige hunk wel door mijn hoofd, maar dat werd toch niks..

We installeerden ons op camping B, deden een tukkie en gingen naar het terrein. Daar hadden we afgesproken met een paar andere vriendinnen en we installeerden onszelf op een kleedje, vlakbij het hoofdpodium. Biertjes, gekke hoedjes, vrolijke dansjes en vals meeblèren: de stemming zat er goed in.

U ziet hier een zeer gelukkig meisje!

Op een gegeven moment kreeg één van de meiden een telefoontje. VAN DE ROODHARIGE HUNK! Ongeleid projectiel dat ik was (en ben), griste ik de telefoon uit haar handen en loodste de hunk naar onze plek. Nou ja, eerst was er wat miscommunicatie over waar ik stond, ik dacht namelijk dat ik bij een toren met luidsprekers stond, maar het bleek een heel groot beeldscherm te zijn, festivalbroekie hè…. De mensenmassa week als een wonder uiteen en daar stond hij. Mijn hart maakte een sprongetje….zou het dan toch?

Mijn vriendinnen plaagden me met mijn impulsieve telefoon-afpak-actie. Want hij belde toch één van de andere meiden? Die hij wel vaker belde en appte? Dus zou hij dan niet behoorlijk geïnteresseerd zijn in haar? Ik liet me niet kennen en vermaakte me prima in de nabijheid van de hunk. Hij bleef de rest van de dag bij ons plakken en dat was reuze gezellig.

Zijn motto: "Dom kijken of lens ontwijken." Tja....
Zijn motto: “Dom kijken of lens ontwijken.” Tja….

Toen Coldplay de laatste noten had gespeeld stroomde het terrein leeg. De roodharige hunk was behoorlijk in de olie (ik uiteraard niet, ahum) en ik was ervan overtuigd dat ik hem in de komende uren nog wel aan mijn zijde zou hebben dankzij mijn onweerstaanbare charmes….

Ik was aan het kletsen met mijn vriendin en keerde me naar de hunk om iets te zeggen. Huh? Hij liep ineens niet meer naast me. Ik keek rond in de voortbewegende massa en daar liep hij: meters voor me uit, rechtstreeks naar camping A. Ik was stomverbaasd, had ik iets verkeerd gezegd? Waarom liep hij zomaar weg?

Benieuwd hoe dit afloopt? Klik hier voor deel 2: De roodharige hunk en het hysterische meisje…

About Bregje

Avatar

Bregje is verliefd op Etienne (beter bekend als de Roodharige Hunk) en moeder van Laurens (2014). Op Bregblogt.nl vind je veel persoonlijke artikelen, boekreviews, shoplogs, recepten om je vingers bij af te likken en de tofste hotspots! Vaak met een korreltje zout, soms met een traantje en het liefst met veel humor!

27 thoughts on “De roodharige hunk….

  1. Uhm. Ho es ff. Ik keek als een malle om me heen nadat ik door de vee-hekken heen gelopen was. 2 seconden geleden liep je nog achter me aan, daarna was JIJ pleiten mejuffrouw. Benieuwd hoe het afloopt!!! SPANNEND!! :p

  2. IK heb deze helemaal gemist!! wat leuk geschreven weer meis…..wat zijn wij een apart soort he, vrouwen 🙂 vooral met kriebels….! ben benieuwd, ga snel even deel 2 lezen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.